Op en krop

Ik staar voor mij uit glazig, wazig,

Zit ik te denken, nee.. Zit ik te piekeren, nee

Gewoon uitzichtloos voor uit staren, naar het niets, naar het iets.

Moe van de dagen, moe van de tijden , moe van alles.

Als ik de toekomst kon voorspellen aan mijn vorige ik, had ik het anders aangepakt.

Dingen lopen nu eenmaal altijd hoe jij het niet verwacht had.

Maar wat zijn verwachtingen zonder een toekomst.

En wat is een toekomst zonder een verleden?

Vragen, antwoorden, zoeken.

Kom je dichter bij jezelf, dan verlies je jezelf.

Je hoopt iets te vinden, maar wat is vinden als je niet eens weet wat je zoek?

En als je het heb gevonden wat doe je dan.

Ga mij niet zeggen dat je je compleet voelt, dat je je gerust voelt.

Het blijft altijd troebel, troebel water is donker

Dat is mij verteld.

Kan niet kijken in troebel water, maar kan de watervallen van een overvolle emmer wel zien.

Wachten op een uitbarsting, maar wat is een uitbarsting zonder een vulkaan.

Een uitputting.. Is dat wat ik doe?

Nee, dat niet. Want hoe anders, betaal ik mijn rekeningen, hou ik een dak boven mij hoofd en vul mij buik.

Het is niet anders en het zal niet anders worden.

Klaar.

Wazig.

Maar visie helder, zo helder als wit sneeuw.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s